Psychoanaliza Jacquesa Lacana

Psychoanaliza Jacquesa Lacana – nurt psychoanalityczny wywodzący się z dorobku Jacques’a Lacana, związanego z drugim pokoleniem francuskich analityków, działającym od lat trzydziestych dwudziestego wieku. Lacan czerpał z analizy freudowskiej i polemizował z gestaltystami, pozostając pod wpływem kręgów artystycznych epoki, a szczególnie surrealistów. Jego spuścizna literacka jest niewielka i stanowi w większości zapisy wystąpień konferencyjnych. Jej recepcję utrudnia nie tylko niezwykle hermetyczny język, ale i obwarowania dotyczące przekładów, zastrzeżone przez autora w testamencie. Kluczowym elementem koncepcji lacanowskiej jest trójpodział porządku istnienia, na „Wyobrażeniowe”, „Symboliczne” i „Realne”. „Wyobrażeniowe” związane jest z teorią „fazy lustra”, według której osiągnięcie przez dziecko zdolności do rozpoznania własnego obrazu w lustrze jest momentem przejściowym, konstytuującym „ja” i wyposażającym jednostkę w poczucie integracji i autonomii. Po rozpoznaniu się w lustrze, dziecko identyfikuje się z odbiciem, wykształcając wobec niego narcystyczną postawę  zachwytu; następuje przejście z porządku „realnego” do „wyobrażeniowego”. W ten sposób zostaje zapoczątkowana relacja między „ja”, a „ja idealnym” w tak zwanej instancji wyobrażeniowej. „Symboliczne” pojawia się w konsekwencji przejścia przez kompleks Edypa, gdzie jednostka przenosi się z porządku natury do porządku kultury korzystając z symbolicznej funkcji ojca, reprezentującego Innego.  Inicjacja jednostki w porządek symboliczny dokonuje się za pomocą języka. W koncepcji lacanowskiej przejścia z jednego porządku w drugi następują w drodze akumulacji, a nie zanikania, a więc u dorosłej osoby trzy porządki funkcjonują równolegle. Według Lacana do podstawowych formacji psychicznych należą nerwica (składająca się z histerii, obsesji i fobii), perwersja i psychoza, posiadające właściwe sobie strategie radzenia sobie z traumą.

Literatura:

„Psychoterapia. Szkoły i Metody. Podręcznik Akademicki” L. Hrzesiuk i H. Suszek, Eneteia Wydawnictwo Psychologii i Kultury Warszawa 2011, s.53-69



NASI PARTNERZY

Copyright © psychopigulka.pl 2018